Possiblities: Van uitdagingen naar mogelijkheden

Toen mij als kind werd gevraagd wat ik later wilde worden, kwam een baan in het onderwijs niet als eerste in me op. Prinses, dierenarts of archeoloog in mijn 'dino tijd' vielen onder de mogelijkheden. Toch, rolde ik op een dag het onderwijs in. Die ervaring van de eerste vijf jaar onderwijs is een drijfveer geworden met als doel inclusiviteit mogelijk te blijven maken. Buiten de box (klaslokaal) denken, activerende didactiek toepassen maar bovenal een jong persoon begeleiden in de weg naar volwassenheid. Dit gaat met vallen en opstaan en begon voor mij ooit in een achterbuurt in Birmingham, Engeland.

“This might be the best time of their lives”. Een zin die mijn collega hardop zei op een warme vrijdagmiddag in juni op een grasheuvel in Druids Heath, Birmingham zo een vijftien jaar geleden.  

De 14 leerlingen die op onze FOCUS-groep onderwijs volgden, verdeeld over drie verschillende leerjaren, renden achter een bal aan over het heuvelachtige veld naast de school waar ik werkte, Baverstock Academy. 

Dat mijn collega hardop verwoordde wat hij waarnam had een dubbele boodschap. Ja, ze genoten, onwijs! Even niet in het klaslokaal achter gesloten hekken met regels (heel veel regels). En tegelijkertijd ervaarden we dat dit voor sommige van onze leerlingen ook echt een piekmoment was in hun leven. Voor de meeste van deze leerlingen was het leven buiten school vol uitdagingen.

De FOCUS-groep en later LEAP voor de hogerejaarsleerlingen, was ontstaan uit nood omdat een te groot aantal leerlingen eigenlijk niet meer welkom was op school vanwege continuerend grensoverschrijdend gedrag. 

Baverstock was een middelbare school met zo'n 1000 leerlingen. De leerlingen die permanent geschorst werden, leken te verdwijnen in het ‘systeem’. Baverstock wilde hier verandering in brengen en zodoende ontstonden de twee afdelingen.

Het doel: leerlingen onderwijs laten volgen binnen hun eigen school, op één en dezelfde groep met een vaste groep begeleiders. Bij positieve vooruitgang kon een leerling zelfs weer re-integreren bij een aantal lessen. Elke leerling had een individuele hulpvraag waarop het onderwijs werd aangepast. Een diploma behalen was het uitgangspunt. 

Stel je voor, je bent 12 of 13 jaar oud en je lijkt overal afgewezen te worden en dan is daar toch een kans, een mogelijkheid tot onderwijs. Sinds mijn terugkeer in Nederland 10 jaar geleden, ben ik constant op zoek naar plekken waar een vorm van deze aanpak aanwezig of mogelijk is. Een plek waar een leerling er ook mag zijn als het niet gaat. Op elke school is dat, wanneer je goed kijkt, altijd wel ergens te vinden. Soms zichtbaar, soms achter de schermen. 

Op het CLD Hof van Delft, waar ik als teamleider van de bovenbouw mavo sinds twee jaar werkzaam ben, kan ik zeggen dat het er is. Zichtbaar in een constante voortbewegende ontwikkeling. Wij zijn een school waarbij het pedagogisch klimaat continuerend wordt versterkt binnen de teams. Waarin we uitdagend leerlinggedrag steeds minder bestempelen als lastig maar benaderen met een oplossingsgerichte en pedagogische aanpak. In nauwe samenwerking met het ondersteuningsteam bieden wij kansrijk en eerlijk onderwijs aan. Zo zal er vanaf september 2026 een pilot draaien voor een interne perspectiefklas op onze locatie.

Als school bieden we leerlingen de ruimte om zich te ontwikkelen op onder andere sociaal-emotioneel niveau. Hierbij staan we stil bij het constant ontwikkelende brein en de uitdagingen die daarbij komen kijken. Door leerlingen te laten ervaren zelf oplossingsgericht te zijn vanuit hun intrinsieke motivatie wordt er, met soms wat zuchten en steunen, toegewerkt naar gewenste resultaten en opbrengsten. Ook wanneer er net iets meer nodig is in tijd, middelen of aanpassingen, zelfs wanneer het even onmogelijk lijkt. 

Wie weet hebben de leerlingen wel de tijd van hun leven!